Υπό τον τίτλο "Άσπρο: Ο χειμώνας στην συλλογή της Εθνικής Πινακοθήκης" προετοιμάστηκε έκθεση Βούλγαρων ζωγράφων, που είναι αφιερωμένη στην πιο κρύα εποχή. Πάνω από 50 είναι οι πίνακες που εκτίθενται. Το παλιότερο έργο, που παρουσιάζεται, είναι από το 1899, ενώ το νεότερο – από το 1985. Ποια είναι η πρόκληση στο να χτίσεις το έργο σου, χρησιμοποιώντας κυρίως το άσπρο; Την ερώτηση απευθύναμε προς τον Κίριλ Βασίλεφ, επιμελητή στην γκαλερί.

"Πρέπει να αναγνωρίσουμε, ότι αυτό είναι πολύ δύσκολο καθήκον. Είναι εύκολο να δημιουργήσεις ένα πίνακα, χρησιμοποιώντας όλο το φάσμα χρωμάτων. Αλλά είναι δύσκολο να περιοριστείς με μόνο ένα χρώμα. Απαιτείται μια ευαισθησία για τις χροιές, επειδή υπάρχει κίνδυνος να δημιουργήσεις βαρετό έργο. Είναι σημαντικό να δώσεις το αίσθημα δυναμικής και ποικιλίας χωρίς να χρησιμοποιείς πολλά χρώματα. Εκθέτουμε έργα ζωγράφων από τα τέλη του 19ου αιώνα μέχρι την δεκαετία του '80 του περασμένου αιώνα. Μερικοί πίνακες είναι έργο των μεγάλων μαστόρων μας".

Σύμφωνα με τον Κίριλ Βασίλεφ το χειμερινό τοπίο επιτρέπει κάποια γενίκευση των μορφών και καθαρίζει τα όρια μεταξύ τους.

"Τον χειμώνα, εάν υπάρχουν αντιθέσεις, είναι οι αντιθέσεις μεταξύ του άσπρου και του μαύρου. Σ' αυτά τα όρια πρέπει να βάλεις όλη την πολυμορφία χροιών. Και μάλιστα, τα χειμερινά τοπία είναι τόσο έρευνα των μορφών, όσο και προσπάθεια να εκφραστούν ορισμένες συναισθηματικές καταστάσεις", αναφέρει ο ίδιος.

Ας προσθέσουμε, ότι στην ιστορία της τέχνης μας δεν είναι πολλοί οι ζωγράφοι, που έχουν ειδικό ενδιαφέρον για τον χειμώνα και για το άσπρο. Οι αγαπημένες εποχές των ζωγράφων μας είναι η άνοιξη και το φθινόπωρο.

"Στους Βούλγαρους ζωγράφους αρέσουν τα ζεστά, τα έντονα χρώματα. Είναι λίγοι εκείνοι, όπως ο Ασέν Μπελκόβσκι, που έχουν ολόκληρη σειρά χειμερινών τοπίων. Είναι κυριολεκτικά δύο-τρις οι ζωγράφοι, που εκδηλώνουν ειδικό ενδιαφέρον για το χειμερινό τοπίο, για το άσπρο", συνοψίζει ο Κιριλ Βασίλεφ.

Μετάφραση: Σβέτλα Τόντοροβα
Φωτογραφίες: Βενέτα Παβλόβα