Με πρωτοβουλία του πρώην αναπληρωτή πρωθυπουργού και υπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Πολιτικής Ιβάιλο Κάλφιν, το ερευνητικό κέντρο TREND έκανε μια δημοσκόπηση για τα κίνητρα των μόνιμα ανέργων στη Βουλγαρία με σκοπό να δώσει νέες κατευθύνσεις στις πολιτικές για την απασχόληση. Την έρευνα χρηματοδότησε το Ίδρυμα «Φρίντριχ Έμπερτ» στη Βουλγαρία.

Το κοινωνικό στρώμα των μόνιμα ανέργων δεν αποτελεί συνήθως αντικείμενο έρευνας στις δημοσκοπήσεις για τον απλό λόγο ότι οι άνθρωποι αυτοί δεν μπαίνουν σε κανένα μητρώο.

«Οι δημοσιεύσεις λένε πως στη Βουλγαρία υπάρχουν περίπου 150 000 μόνιμα άνεργοι, αλλά ο αριθμός τους είναι στην πραγματικότητα τουλάχιστον διπλάσιος», λέει ο Ιβάιλο Κάλφιν. – «Αυτή τη στιγμή υπάρχει μεγάλη ζήτηση εργατικού δυναμικού, αλλά δεν υπάρχουν υποψήφιοι και οι επιχειρήσεις απαιτούν να δημιουργηθούν συνθήκες για την εισαγωγή και τον διορισμό ξένων πολιτών. Αυτό γέννησε το ερώτημα τι γίνεται με τους ντόπιους ανέργους. Αποδείχτηκε πως οι περισσότεροι δεν εγγράφονται στα γραφεία εύρεσης εργασίας και δεν ψάχνουν για δουλειά. Ο λόγος; Δεν έχουν τα κίνητρα για να το κάνουν. Απ’ ότι φαίνεται θα πρέπει να αλλάξουμε τις πολιτικές μας για την απασχόληση, οι οποίες αυτή τη στιγμή είναι στραμμένες προς υποτιθέμενους δραστήριους ανέργους που αναζητούν εργασία και έσοδα ή τρόπους να επανακαταρτιστούν και επανειδικευτούν.»

Η έρευνα αναζήτησε τους ανέργους ηλικίας 15-64 χρόνων που έχουν μείνει χωρίς δουλειά εδώ και ένα χρόνο.

«Το μερίδιο των απογοητευμένων Βουλγάρων, που δεν έχουν κίνητρα για να αναζητήσουν δουλειά, είναι μεγαλύτερο στην ηλικιακή ομάδα 18-29 χρόνων και το βασικό τους επιχείρημα είναι πως οι μισθοί δεν καλύπτουν τις ανάγκες τους», λέει η Εβελίνα Σλάβκοβα, κοινωνιολόγος από το κέντρο TREND. – «Οι περισσότεροι από τους ανέργους ζουν στα χωριά και εκεί δεν υπάρχουν ευκαιρίες για δουλειά, ενώ οι μισθοί είναι κάτω από τα 250 € το μήνα. Έχοντας υπόψη πως τα έξοδα ενός νοικοκυριού δεν είναι λιγότερα από 500 €, είναι λογικό οι άνθρωποι να ψάχνουν δουλειά που να τους εξασφαλίζει τουλάχιστον αυτό το ποσό. Είναι θετικό το ότι, όπως δείχνει η δημοσκόπηση, οι νέοι άνθρωποι είναι έτοιμοι να ταξιδεύουν σε απόσταση έως και 50 χιλιόμετρα αν βρουν δουλειά που να τους εξασφαλίζει ένα καλό βιοτικό επίπεδο. Το άλλο που φαίνεται από την έρευνα είναι πως μόνο 2% των οικογενειών που δεν έχουν εργαζόμενους ζουν στο χαμηλότερο όριο της φτώχειας, ενώ τα περισσότερα νοικοκυριά έχουν συγγενείς που εργάζονται στο εξωτερικό και οι ανάγκες τους καλύπτονται από το συνάλλαγμα που τους στέλνουν.»

Κατά τη γνώμη του Ιβάιλο Κάλφιν, οι θεσμοί πρέπει να βρουν τρόπο να κερδίσουν την εμπιστοσύνη των ανέργων που αποτελούν το 10% του εργατικού δυναμικού της χώρας και θα μπορούσαν να είναι πολύ ωφέλιμοι για την οικονομική ανάπτυξη της χώρας μας.

Μετάφραση: Αγάπη Γιορντανόβα