Η τελευταία έρευνα του Ινστιτούτου Ελεύθερης Οικονομίας έδειξε πως η οικονομική ανάπτυξη διαχωρίζει ακόμα περισσότερο τις περιοχές της Βουλγαρίας. Η περίοδος της κρίσης για λίγο καθυστέρησε τη διαδικασία απομάκρυνσης, αλλά ο νέος κύκλος ανάπτυξης που ξεκίνησε το 2014 την έθεσε ξανά σε λειτουργία.

Η διαφορά του επιπέδου ευημερίας είναι 4.5 φορές μεταξύ της πλουσιότερης περιοχής που είναι αυτή της πρωτεύουσας, και της πιο φτωχής περιοχής που είναι το Σλίβεν. Αυτό που κυρίως διαφοροποιεί τις οικονομικά δυνατές περιοχές από τις αδύναμες είναι το επενδυτικό ρεύμα, το οποίο εξασφαλίζει θέσεις εργασίας και υψηλότερα εισοδήματα που οδηγούν σε υψηλότερο βιοτικό επίπεδο. Στις περιοχές, όπου δε γίνονται επενδύσεις η αγορά είναι προβληματική, τα εισοδήματα είναι χαμηλά και η φτώχεια είναι σε υψηλά επίπεδα.

Το τρίτο τρίμηνο η απασχόληση σε εθνικό επίπεδο είναι στο ανώτατο ως τώρα όριο του 68.5% και έχει ξεπεράσει ακόμα και το όριο της περιόδου πριν την κρίση όταν ανερχόταν στο 65%, αλλά είναι άνισα κατανεμημένη. Από τις αρχές του χρόνου οι περισσότερες νέες θέσεις εργασίας είναι στη Νότια Βουλγαρία και έχουν ως εξής: 70% στην πρωτεύουσα και στην ευρύτερη περιοχή της Σόφιας, στο Πλόβντιβ και στη Στάρα Ζαγκόρα. Στο Πλόβντιβ, για τους τελευταίους 12 μήνες, οι νέες θέσεις εργασίας ξεπερνούν τον αριθμό όλης της Βόρειας Βουλγαρίας.

Η αύξηση της απασχόλησης οδηγεί σε πτώση της ανεργίας, που ανέρχεται σε 5.8% για το τρίτο τρίμηνο του 2017, αλλά αυτό σημαίνει πως έχει μειωθεί ο αριθμός των ενεργά αναζητούμενων εργασία. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν δουλειά, αλλά ταυτόχρονα δεν έχουν κατάρτιση και για αυτόν ή άλλους λόγους δε συμμετέχουν στην αγορά εργασίας.

Οι θετικές τάσεις στην αγορά εργασίας οδηγούν σε αύξηση των μέσων μισθών με 11% για τους τελευταίους τρεις μήνες, αλλά μόνο όσοι εργάζονται στη Σόφια έχουν μισθούς άνω του μέσου όρου. Τάση για προσέγγιση του μέσου όρου έχουν το Πλέβεν και το Πλόβντιβ, ενώ οι μισθοί είναι πολύ χαμηλοί στο Βίντιν, στη Σιλίστρα και στο Κιουστεντίλ.

Βάσει των στοιχείων του Ινστιτούτου τα τελευταία δυο χρόνια παρατηρείται σταθερή άνοδος όσον αφορά τους τοπικούς φόρους. Αυτό οφείλεται στη δυσκολία των περισσότερων δήμων να ανταπεξέλθουν στις ανάγκες τους και γι’ αυτό το Ινστιτούτο στηρίζει την ιδέα το κράτος να δώσει στους δήμους το 20% του φόρου επί των εισοδημάτων των φυσικών προσώπων. Οι οικονομολόγοι υπολογίζουν πως αν αυτό συμβεί το 2018 στους δήμους θα μπουν επιπρόσθετα 634 εκατ. λέβα, κάτι που θα διπλασιάσει το φορολογικό τους απόθεμα και θα απελευθερώσει χρήματα για επενδύσεις.

Μετάφραση: Αγάπη Γιορντανόβα