Αν φανταστούμε τον μαθητή ως ένα κομμάτι πηλό στα χέρια ενός ταλαντούχου εκπαιδευτή, θα μπορούσαν πάντα τα δάχτυλά του να δημιουργήσουν ένα τέλειο έργο; Απάντηση στο ερώτημα αυτό μας δίνουν οι τέσσερις εκθέσεις, στις οποίες διάσημοι ζωγράφοι και γλύπτες είναι δίπλα στους μαθητές τους.

«Καθηγητές και μαθητές στην εικαστική τέχνη» είναι ένα πρότζεκτ του Ιδρύματος «Παρότι», που ενώνει τους καθηγητές Εμίλ Ποπόφ, Βιχρόνι Ποπνεντέλεφ, Αντρέι Ντανιέλ και Νικολάι Μάιστοροφ με διακεκριμένους φοιτητές τους στην Ακαδημία καλών τεχνών. Σε τέσσερις εκθέσεις στη Σόφια, Βάρνα και Κιουστεντίλ οι καθηγητές και οι μαθητές τους παρουσιάζουν δικά τους έργα και σε συνοδευτικές συζητήσεις θέτουν θέματα για το είναι χρήσιμη η απαίτηση του καθηγητή να διαμορφώσει τον μαθητή καθ’ εικόνα και ομοίωσή του και τι δημιουργεί το εκπαιδευτικό μας σύστημα - καλλιτέχνες ή οπαδούς, τι θέλει να αναπτύξει ο εκπαιδευτής στον μαθητή.

Τα θέματά μας είναι ιδιαίτερα, διότι πρόκειται για τέχνη, αλλά και για ηθική, λέει ο ζωγράφος καθηγητής Αντρέι Ντανιέλ. – Η Ακαδημία είναι χώρος, όπου πρέπει να έρχονται ήδη μορφωμένοι άνθρωποι, που εκφράζονται ως δημιουργοί, άνθρωποι, που έχουν το θάρρος να υπογράψουν τα έργα τους. Έτσι, ο στόχος μου είναι να δημιουργήσω αληθινή ανθρώπινη επαφή με τους μαθητές μου, να αισθάνομαι τη φυσική τους κλίση και τις προσδοκίες τους στον χώρο της τέχνης και να τους βοηθήσω να εκφραστούν καλλιτεχνικά. Σε αντίθεση με άλλους κλάδους της γνώσης, δεν δίνουμε πρότυπα - η εκπαίδευση μας είναι απολύτως ατομική και το νόημά της είναι να αναπτύξει προσωπικότητες. Ανάμεσά μας ενδιαφέρον θεωρείται οι καλλιτέχνες να είναι διαφορετικοί.Σύμφωνα με τον καθηγητή Αντρέι Ντανιέλ, η ηθική στην τέχνη, όπως και στη ζωή περιλαμβάνεται στις Δέκα Εντολές, έτσι ώστε ο καλλιτέχνης πρέπει με ειλικρίνεια, ευσυνειδησία και θάρρος να υπερασπίζεται τις ανθρώπινες αρχές. Η ηθική είναι ο βασικός νόμος που μας κάνει ανθρώπους και μας διακρίνει από τον αγώνα στη ζούγκλα, θεωρεί ο ίδιος.

Η ηθική είναι στην αναγνώριση της ευθύνης του καλλιτέχνη, γιατί ο ίδιος είναι μια σημαντική προσωπικότητα – ανεξάρτητα από το αν είναι ζωγράφος, εικονογράφος, σχεδιαστής - δήλωσε με τη σειρά του ο κριτικός τέχνης καθηγητής Τσαβντάρ Ποπόφ. - Και ένα από τα καθήκοντά του είναι να αντισταθεί στο κιτς, που βλέπουμε ακόμα και στη μικρή οθόνη και τα ταμπλόιντ, προσπαθώντας να αναπτύξει την υψηλή αισθητική και γούστο στον χώρο της τέχνης, άλλα και σε όλες τις πτυχές της καθημερινής ζωή.

Αλλά αυτή η κοινωνική σύγκρουση οδηγεί τη νέα γενιά καλλιτεχνών προς την ίδια κατεύθυνση;

Πρόκειται για ένα πολύπλοκο ζήτημα, λέει ο καθηγητής Αντρέι Ντανιέλ - Δεν μπορούμε να μιλάμε για γενικά θέματα, αν και βασιλεύει το άγχος, που ορισμένες φορές οδηγεί σε απελπισία, επειδή είναι γνωστό ότι στον τομέα μας τα πράγματα δεν πάνε καλά. Δε δίνεται επαρκής προσοχή στην εικαστική τέχνη στη χώρα μας και ίσως αυτό είναι μία βουλγαρική παράδοση – περισσότερα σέβονται οι τραγουδιστές όπερας, οι συγγραφείς, οι ποιητές. Αλλά οι νέοι καλλιτέχνες προσπαθούν να είναι δημιουργοί παρά την έλλειψη προσοχής από την πλευρά του κοινού. Ίσως επειδή βλέπουν ότι η μεθοδολογία της εικαστικής τέχνης τους δίνει τη δυνατότητα να εξερευνήσουν τον κόσμο, και γιατί και να μην τον αλλάξουν.

Η πρώτη από τις τέσσερις εκθέσεις εγκαινιάστηκε στις 22 Φεβρουαρίου στην γκαλερί «Βλαντιμίρ Ντιμιτρόφ – ο Μάστορας» στο Κιουστεντίλ, όπου παρουσιάστηκαν ο γλύπτης Εμίλ Ποπόφ και οι μαθητές του. Την 1η Μαρτίου στην γκαλερί της Σόφιας «Αρτ αλέα» θα παρουσιαστεί ο καλλιτέχνης Βιχρόνι Ποπνεντέλεφ, ακολουθεί ο καθηγητής Αντρέι Ντανιέλ στις 17 Απριλίου στην Αστική Πινακοθήκη Βάρνας και στις 10 Μαΐου – στην γκαλερί «Τετράγωνο 500» θα παρουσιαστεί ο ζωγράφος Νικολάι Μάιστοροφ.

Μετάφραση: Πένκα Βέλεβα

Φωτογραφίες: въпреки.com