Έναν χρόνο μετά την προηγούμενη έκθεσή του στην γκαλερί «Νιουάνς» της Σόφιας, «Ο γέρος και οι τρεις θάλασσες» και 40 χρόνια μετά την πρώτη φορά, όταν βρίσκεται στην πόλη-όνειρο για κάθε ζωγράφο – το Παρίσι, ο Λιούμπεν Ζιντάροφ έχει εκ νέου δική του έκθεση στο ίδιο μέρος. Πιο συγκεκριμένα τα μέρη, έστω και τα ίδια, είναι δύο: το ένα είναι η ατομική του έκθεση στο Παρίσι, η οποία τελείωσε τον Ιανουάριο, και το δεύτερο – η επικείμενη του έκθεση στην γκαλερί «Νιουάνς».

Ένας ζωγράφος είναι απαραίτητο να είναι οδοιπόρος, στην πραγματικότητα της ύπαρξης ή στις πραγματικότητες της φαντασίας του. Ο Λιούμπεν Ζιντάροφ έχει πάντα κατορθώσει να βρίσκεται ταυτόχρονα στα δύο μέρη. Στα έργα του η άμεση αντίληψη καταγράφει όχι τόσο το όραμα της ακρίβειας, όσο η εικόνα του συναισθήματος από τη συνάντηση μ’ αυτήν. Ο καλλιτέχνης έχει πει επανειλημμένα ότι η πρώτη επαφή με το Παρίσι ξύπνησε τον ζωγράφο μέσα του, κρυμμένος στη σκιά του εικονογράφου. Αυτή η έκθεση είναι προσφορά στην πόλη της τέχνης και στον κόσμο, για τον οποίο η τέχνη έχει ακόμα σημασία. Πιστός στη συνηθισμένη του κλίση στα παιχνίδια με τα λόγια και τις εικόνες, εδώ ο Λιούμπεν Ζιντάροφ αστειεύεται εκ νέου με την τάχα αμετάβλητη πορεία του χρόνου: «η ανάποδη αρμονία» του παραμελημένου Παρίσι από πριν από τέσσερις δεκαετίες, ο νεαρός ζωγράφος, ο οποίος όρμησε προς τις καλλιτεχνικές ανακαλύψεις του, και ο σοφός δημιουργός, που συναντά απροσδόκητα τα νιάτα του στην εικόνα μιας συνηθισμένης πόλης, γνωστή και άγνωστη, παλιά και νέα, σαν την ίδια την τέχνη και την ανάγκη απ’ αυτήν.

Φωτογραφίες: Άνι Πετρόβα