Αν και είμαστε στενά συνδεδεμένοι με την πόλη και δεν είναι εύκολο να αποδράσουμε, έρχονται στιγμές που έχουμε ανάγκη από ξεκούραση. Κάποιοι προτιμούν να κάνουν διακοπές σε ακριβά θέρετρα, άλλοι παίρνουν τα βουνά με τα αντίσκηνα και υπάρχουν και τέτοιοι που προτιμούν να γυρίσουν στα ήσυχα γραφικά χωριά. Σε κάθε περίπτωση ο σκοπός είναι να ξανασυνδεθούμε με τη φύση, κι ας αναζητάμε συνήθως υποδομές – δρόμους, νερό, ηλεκτρικό ρεύμα και σύνδεση με τις τηλεπικοινωνίες. Φτάνοντας όμως στο χωριό Πολιάνα, στην περιοχή του Γιάμπολ, μεταξύ των βουνών Στράντζα και Σακάρ, κάπως φυσικά μας έρχεται να κλείσουμε το κινητό και να βουλιάξουμε στη σιωπή και τα αρώματα που μας περιτριγυρίζουν.

Αφηνόμαστε λοιπόν στα χέρια του οικοδεσπότη μας, του Μαρτίν Γκάνεφ, ο οποίος εγκατέλειψε την καριέρα του και έχτισε εδώ ένα σπίτι για να αφιερωθεί στις βιολογικές καλλιέργειες. Για εκείνον όλα ξεκίνησαν με μια μικρή απόκλιση από τον δρόμο του για τη θάλασσα κατά τη διάρκεια κάποιων διακοπών. 

Βρήκα το χωριό αυτό τυχαία, λέει εκείνος. Αλλά η αλήθεια είναι πως δεν πιστεύω στα τυχαία πράγματα. Ένα χρόνο πριν βρεθώ εδώ πήγα διακοπές στην Τοσκάνη και έπειτα είδα πως έχει ομοιότητες με τη Στράντζα. Η περιοχή έχει λόφους, δάση και καλλιεργήσιμη γη. Στην Τοσκάνη όμως έχει και πύργους και πέτρινα σπίτια και ευτυχισμένους ανθρώπους που αγαπούν τον τόπο τους. Ανθρώπους που χαίρονται και εκτιμούν όσα έχουν και όσα τους δίνει η φύση. Το αγρόκτημα που δημιούργησα ήταν ένα πρότζεκτ, το οποίο ξεκίνησα τον Δεκέμβριο του 2009. Στην αρχή κοιμήθηκα ένα βράδυ σε υπνόσακο για να αισθανθώ το μέρος και ένιωσα πολύ συνδεδεμένος με τη γη.

Τώρα πια στο αγρόκτημα εργάζονται 10 άτομα, το οποία είναι αυστηρά επιλεγμένα, μιας και ο Μαρτίν απαιτεί οι άνθρωποι που το φροντίζουν να αγαπούν τη φύση και να τη σέβονται. Το αγρόκτημα είναι ένας ζωντανός οργανισμός και υπάρχουν κάποιες βασικές αρχές για να μην εξαντλούμε τους πόρους του πλανήτη μας.

Δε δέχομαι τη μονοκαλλιέργεια, λέει ο Μαρτίν. Καλλιεργούμε μονόκοκκο σιτάρι, αμύγδαλα, καρύδια, βότανα και τριαντάφυλλα για ροδέλαιο. Φυσικά έχουμε και ζώα και μελίσσια. Το σημαντικό είναι να σεβόμαστε τη συμβίωση των ειδών.

Ο επιχειρηματίας μοιράζεται πως όσον αφορά την ύδρευση βασίζεται σε ηλιακές αντλίες που εξασφαλίζουν νερό από βάθος 70-80 μέτρα. Η περιοχή βασανίζεται από την ξηρασία, συχνό φαινόμενο είναι και οι πυρκαγιές. Γι’ αυτό αποφεύγουμε να χρησιμοποιούμε εύφλεκτα υλικά.

Οι συμπατριώτες μας ζουν σ’ έναν συνεχή εφιάλτη, επειδή είναι πεπεισμένοι πως τίποτα δεν εξαρτάται από αυτούς τους ίδιους, λέει ο Μαρτίν. Αλλά η αλλαγή είναι δυνατή και πάντα ξεκινά από μέσα μας. Από το να καθαρίσουμε την αυλή μας, από το να βοηθήσουμε τον γείτονα, από το να πάψουμε να ζηλεύουμε και να δούμε πώς να βελτιώσουμε τη δική μας κατάσταση. Μακάρι οι άνθρωποι να καταβάλλουν προσπάθεια για την ευημερία τους.

Μετάφραση: Αγάπη Γιορντανόβα

Φωτογραφίες: προσωπικό αρχείο