Ο Μποζιντάρ είναι 18 χρονών και είναι από το χωριό Μπελομόρτσι στην περιοχή του Ταργκόβιστε (ΒΑ Βουλγαρία). Εδώ και ένα χρόνο εργάζεται ως Μεσολαβητής Μόρφωσης στο Κέντρο Ανεκτικότητας και Διαλόγου μεταξύ των Εθνών «Αμαλίπε».Σκοπός του Κέντρου είναι να βοηθήσει τους Ρομά να βγουν από το γκέτο, να μορφώνονται και να εντάσσονται στην κοινωνία. Τώρα που η Βουλγαρία αντιμετωπίζει το παγκόσμιο πρόβλημα με τον κοροναϊό ο Μποζιντάρ έχει και άλλη μια αποστολή. Να βοηθήσει τους συμπατριώτες του να ξεπεράσουν τον φόβο τους, να τηρούν πιο αυστηρούς κανόνες υγιεινής και να μην βγαίνουν από τα σπίτια τους μέχρι να περάσει η καραντίνα.

Ο Μποζιντάρ έχει τελειώσει το σχολείο και διαβάζει για να μπει στο Πανεπιστήμιο. Στο Κέντρο η δουλειά του είναι να συζητά με τους συμπατριώτες του που είναι γονείς έτσι ώστε να πηγαίνουν τα παιδιά τους στο σχολείο. Ένα άλλο πρόβλημα είναι ότι τα παιδιά των Ρομά παντρεύονται συχνά πριν να ενηλικιωθούν.

«Για μένα είναι σημαντικό να συνεχίσω την μόρφωσή μου γιατί ξέρω πως έτσι θα έχω ένα καλύτερο μέλλον, λέει ο Μποζιντάρ. Το ίδιο λέω και στους γονείς από την κοινότητά μου. Τους εξηγώ πως η μόρφωση μας εξελίσσει και πως μας δίνει περισσότερες ευκαιρίες. Κάποιοι με κατάλαβαν και άρχισαν να στέλνουν τα παιδιά τους στο σχολείο».

Ο Μποζιντάρ ήδη σημειώνει τις πρώτες του επιτυχίες. 5-6 παιδιά γράφτηκαν ξανά στο σχολείο του χωριού που έχει ιστορία 130 χρόνων. Ο ίδιος ο νεαρός πριν ένα χρόνο παραλίγο να παντρευτεί αλλά αποφάσισε πρώτα να τελειώσει την εκπαίδευσή του. Το όνειρό του είναι να σπουδάσει Παιδαγωγική στο Πανεπιστήμιο του Βελίκο Τάρνοβο και να γίνει δάσκαλος, να διδάσκει σε παιδιά διάφορων εθνοτήτων και να τα μαθαίνει να είναι ανεκτικά μεταξύ τους.

«Στην αρχή κι εγώ δεν ενδιαφερόμουν για το σχολείο, λέει ο νεαρός. Ούτε με ενδιέφερε αν θα σπουδάσω μετά την αποφοίτησή μου. Αλλά στην Α΄ Γυμνασίου άρχισα να πηγαίνω σε σεμινάρια που διοργάνωνε το Κέντρο «Αμαλίπε» για προέδρους σχολικών κοινοβουλίων και όταν βγήκα από το χωριό μου και είδα άλλους ανθρώπους με τους οποίους συζητούσαμε για τόσα θέματα άρχισα να αναθεωρώ τις απόψεις μου. Με τα άλλα παιδιά στα σεμινάρια μιλούσαμε για το πώς να γίνουμε πιο ενεργοί, για το πρόβλημα των πρώιμων γάμων, για την μόρφωση και το μέλλον. Εγώ ο ίδιος εμπνεύστηκα και αποφάσισα να καταρτιστώ επαγγελματικά. Από τότε βλέπω πιο θετικά τα πράγματα».

Αυτό που εμποδίζει την ένταξη των Ρομά στην βουλγάρικη κοινωνία είναι τα στερεότυπα που τους χαρακτηρίζουν σαν κλέφτες και εγκληματίες.

«Η ψυχή των Ρομά είναι ανοιχτή, λέει ο Μποζιντάρ. Αγαπάμε τους ανθρώπους, μας αρέσει να μοιραζόμαστε, είμαστε κοινωνικοί και κάνουμε εύκολα φιλίες. Πολλές φορές τα στερεότυπα προς τους Ρομά τους παρακινούν να κάνουν αυτά που τους καταλογίζουν. Αν οι Βούλγαροι θελήσουν να μας γνωρίσουν θα ανακαλύψουν ότι είμαστε πολύ συναισθηματικοί. Δυστυχώς όλα αυτά τα χρόνια που ζούμε στο γκέτο έχουμε συνηθίσει και δύσκολα μπορούμε να φανταστούμε πως θα βγούμε από εδώ. Δύσκολα φανταζόμαστε να είμαστε μορφωμένοι, να δουλεύουμε κανονικά και να συμμετέχουμε στην κοινωνική ζωή επί ίσοις όροις με τους Βουλγάρους. Αλλά υπάρχει μόνο ένας τρόπος για να γίνει αυτό και η λύση είναι η μόρφωση».

Φωτογραφίες: αρχείο ΒΕΡ

Επιμέλεια και Μετάφραση: Αγάπη Γιορντανόβα