Το ίδρυμα «Υγεία και κοινωνική ανάπτυξη» έθεσε τον στόχο να παρεμποδίσει τα παιδιά από δύο συνοικίες της πρωτεύουσας, όπου ζουν κυρίως εκπρόσωποι της μειονότητας των Ρομά, να βρεθούν στον δρόμο, καταβάλλοντας προσπάθειες κατά της πρώιμης τους εγκατάλειψης του σχολείου, της παραμέλησης της υγείας τους και κατά του κοινωνικού αποκλεισμού τους. Σε τρία ημερήσια κέντρα κοινωνικοί λειτουργοί, ψυχολόγοι, παιδαγωγοί και άνθρωποι από την κοινότητα των Ρομά εργάζονται με παιδιά και εφήβους ηλικίας έως 18 χρονών, οι οποίοι δεν καλύπτονται από το εκπαιδευτικό σύστημα και βρίσκονται σε κίνδυνο από περιθωριοποίηση.

Εκτός από το να φροντίζουν για την υγεία τους – εκπρόσωποι του ιδρύματος εγγράφουν μωρά σε παιδική κουζίνα, βρίσκουν οικογενειακό γιατρό για τα παιδιά, η έμφαση τίθεται στην εκπαίδευση και την επιστροφή των παιδιών στο σχολείο. Γι’ αυτό οι μικρότεροι πάνε στους παιδικούς σταθμούς του ιδρύματος και οι μεγαλύτεροι μαθαίνουν τα μαθήματά τους με τη βοήθεια ειδικών. Η εργασία με τους γονείς, με τη σειρά της, ενθαρρύνει επιπρόσθετα την εξασφάλιση κατάλληλου οικογενειακού περιβάλλοντος.

Τους μήνες κοινωνικής απομόνωσης λόγω της επιδημίας κοροναϊού οι ακτιβιστές του οργανισμού δεν εγκατέλειψαν τις φροντίδες τους για την κοινότητα και μοιράζονταν πακέτα με τρόφιμα, για να αποτρέψουν την πείνα.

«Στις συνοικίες Φακουλτέτα και Φίλιποβτσι δεν υπάρχουν παιδιά που να κοιμούνται στον δρόμο» - είναι κατηγορηματική η Ζορνίτσα Στοΐτσκοβα, εκπρόσωπος του ιδρύματος. – «Βεβαίως, κάποιοι γονείς έχουν αφήσει τα παιδιά τους στις γιαγιάδες και τους παππούδες τους, γιατί δουλεύουν στο εξωτερικό. Υπήρχαν όμως και περιπτώσεις, στις οποίες κανείς δε φρόντιζε τα παιδιά, που έπρεπε να μείνουν μόνα τους σε ένα άδειο δωμάτιο. Σε τέτοιες περιπτώσεις λαμβάνονται διάφορα μέτρα από την Κρατική Υπηρεσία Προστασία του Παιδιού. Εάν όμως οι γονείς δουλεύουν την ημέρα και δεν υπάρχει ποιος να φροντίζει τα παιδιά τους, έρχονται στο κέντρο μας και περνούν ορισμένο χρόνο εκεί. Δυστυχώς μερικές φορές συμβαίνει τα παιδιά να βγαλθούν από την οικογένεια – όχι λόγω της βίας, αλλά γιατί οι γονείς τους έχουν εγκαταλείψει.»

Ανεξάρτητα από τον αν βρέθηκαν στον δρόμο ή έγιναν θύματα ψυχικής ή σωματικής βίας, τα παιδιά χρειάζονται ειδική βοήθεια, για να ξεπεράσουν τα προβλήματά τους και να μην ακολουθήσουν κακό δρόμο. Παρόμοια αποστολή έχει άλλο ένα κοινωνικό ίδρυμα – το Ημερήσιο Κέντρο για Εργασία με Παιδιά στον Δρόμο στην πόλη Κόστινμπροντ. Στο κέντρο εργάζονται με τα λεγόμενα προβληματικά παιδιά, τα οποία λόγω προβλημάτων στην οικογένεια, επιθετικότητας και έλλειψης γονικής φροντίδας, γίνονται εγκληματίες ή λόγω του τραύματός τους δεν κατορθώνουν να αναπτύσσονται πλήρως στην κοινωνία. 

«Έχουμε παιδιά, που είχαν κακές συνήθειες, αλλά τις έχουν εγκαταλείψει» - λέει η Σβετοσλάβα Ιβανόβα, διευθύντρια του κέντρου. – «Για παράδειγμα 7χρονα παιδιά – εντελώς ομαλά και χαμογελαστά, αλλά με την επιθυμία να κλέβουν πράγματα. Έχουμε και πολύ πιο σοβαρές περιπτώσεις, πάλι με θετικά αποτελέσματα. Στην αρχή τα παιδιά αυτά έρχονται άστατα, ανήσυχα, αλλά στη συνέχεια αρχίζουν να λάμπουν, πιστεύουν στις ικανότητές τους και προχωράνε με τους στόχους τους. Μετά από καιρό, έρχονται στο κέντρο και μας λένε – εγώ έγινα φοιτητής, εγώ ζω στο εξωτερικό… Η επίτευξη τέτοιου αποτελέσματος για μας είναι το μεγαλύτερο βραβείο και η αλήθεια είναι ότι αυτά τα παιδιά εξακολουθούν να μας δίνουν αγάπη και ζέστη.»

Φωτογραφίες: bgnes,bta,bnr

Μετάφραση: Ντενίτσα Σοκόλοβα