Στις 20 Δεκεμβρίου, η Ανατολική Ορθοδοξία γιορτάζει τη μνήμη του Αγίου Ιγνατίου του Θεοφόρου. Αν η ημέρα αυτή είναι Κυριακή, ο εορτασμός μεταφέρεται μια ημέρα νωρίτερα. Στο λαϊκό ημερολόγιο την ημέρα αυτή ξεκινά η μετάβαση προς στο νέο έτος. Η μέρα είναι γεμάτη απαγορεύσεις, μαντείες και τελετουργικές ενέργειες που πρέπει να προσελκύσουν τις καλές δυνάμεις και να προετοιμάσουν μια νέα αρχή. Την ημέρα αυτή κανείς δεν δανείζει χρήματα, τίποτα δεν πρέπει να βγαίνει από το σπίτι, και όποιος μπαίνει πρέπει να φέρνει κάτι. Το πιο σημαντικό πράγμα αυτής της ημέρας είναι το ποιος θα μπει πρώτος στο σπίτι. Εάν το πρώτο άτομο που μπαίνει στο σπίτι είναι ένα άτομο με καλή υγεία, από καλή και αγαπημένη οικογένεια, πλούσια και τυχερή, τότε θα φέρει την ευλογία στους οικοδεσπότες.

Η «Μητέρα του Θεού βασανίζονταν από τον Άγιο Ιγνάτιο ως τα Χριστούγεννα» είναι το κύριο μοτίβο των τραγουδιών που τραγουδιούνται την ημέρα της γιορτής, επειδή πιστεύεται ότι αυτή την ημέρα ξεκινούν οι πόνοι της γέννας της Θεοτόκου. Γι 'αυτό οι γυναίκες δεν δούλευαν εκείνη την ημέρα, και τα πιάτα για το δείπνο προετοιμάζονταν την παραμονή της γιορτής. Σύμφωνα με τη λαϊκή πεποίθηση, την ημέρα του χειμερινού ηλιοστασίου (22 Δεκεμβρίου) γεννιέται ο νέος ήλιος, ο Νέος Θεός. Ένα από τα υλικά σύμβολα του Ήλιου και του Θεού στις λαϊκές δοξασίες της Βουλγαρίας είναι το ψωμί, το οποίο κατέχει σημαντική θέση σε όλα τα λαϊκά έθιμα. Ποια είναι τα τελετουργικά ψωμιά που κάποτε ετοιμάζονταν τις τελευταίες δέκα ημέρες του έτους, θα μάθετε από το άρθρο «Τα τελετουργικά ψωμιά από την Ημέρα του Αγίου Ιγνάτιου ως τα Χριστούγεννα», από τη συλλογή του Ράδιο Βουλγαρία.

Μετάφραση: Σταύρος Βανιώτης