Πριν από χρόνια το όνειρο της Νόρα Μιχάηλοβα ήταν να γίνει ζωγράφος. Το πραγματοποίησε μέσω της φωτογραφίας, η οποία την επιτρέπει να εκφράσει τον εαυτό της. Ενώ συνοδεύει τον σύζυγό της στις διπλωματικές αποστολές τους ανά τον κόσμο, αποτυπώνει σε φωτογραφίες τις λεπτομέρειες, τους ανθρώπους, τα τοπία. Έχει ήδη δύο ατομικές εκθέσεις, στη Δαμασκό και το Τελ Αβίβ. Μία από τις σειρές της ονόμασε «συλληφθείσες φωτογραφίες», γιατί αποτύπωσε με τον φακό της φωτογραφικής μηχανής της απαγορευμένα για φωτογράφηση στιγμιότυπα σαν αυτά από το τείχος του θρήνου κατά το Σαμπάτ.

Το αγαπημένο θέμα της είναι οι πόρτες σαν σύμβολο της πίστης και της ελπίδας. Φωτογραφίζοντάς τα σχήματα και τα χρώματά τους, μαθαίνει και την ιστορία τους, ανακαλύπτει τα μηνύματά τους.

«Μια από τις εκθέσεις, που έκανα, ήταν σε λουθηρανική εκκλησία στην παλιά πόλη του Γιάφο, υπό τη συνοδεία οργάνου. Στην έκθεση παρουσίασα πόρτες από διάφορες χώρες. Κάθε φωτογραφία συνοδευόταν από περιγραφή με ορισμένη σκέψη. Οι πόρτες συναντούν τους κόσμους, από τις πόρτες περνάς από έναν πολιτισμό σε άλλο. Δεν πρέπει να είναι κλεισμένες, γιατί είναι γέφυρα, που μας ενώνει, ανεξάρτητα από τους διαφορετικούς πολιτισμούς και τρόπο ζωής.»

Στο ελεύθερο χρόνο της η Νόρα αγαπά να κάνει ποδήλατο σε μεγάλες αποστάσεις. Η ποδηλασία είναι το άλλο πάθος της, που γεννιέται στην Ουάσινγκτον. Στο Ισραήλ δημιουργεί την ομάδα «Bikewithme». Μαζί με διπλωμάτες από διάφορες χώρες (Τσεχία, Σλοβακία, Αυστρία, Νορβηγία, ΗΠΑ, Καναδά, Αίγυπτο, Αγγλία) κάνει ποδηλατικούς γύρους στη Χερτσλία και το Τελ Αβίβ. Μαζεύονται κάθε πρωί στις 7, και ο σύζυγός της απορεί για τον ενθουσιασμό τους. Συμμετείχαν ακόμη στο Τρίαθλο της Χερτσλία, όπου κέρδισαν την 3^η θέση. 

«Όταν ήρθα στην Ιορδανία έλαβα μέρος στην ομάδα «CyclingJordan» - λέει η Νόρα. – «Κάνω ποδήλατο επίσης και μόνη μου σε μεγάλες αποστάσεις, καμιά φορά διανύω ακόμη και 40-50 χιλιόμετρα την ημέρα. Έχω φτάσει σε μέρη όπου μου φαίνεται ότι δεν έχει πατήσει ανθρώπινο πόδι, όπως Μάουντ Νέμπο, Ουμ αλ- Ρασάς, Βάντι Μουτζίπ, κ. ά. Εδώ πρέπει να ευχαριστήσω τον σύζυγό μου για την υποστήριξη, που μου δίνει, ότι με ενθάρρυνε να είμαι τον εαυτό μου. Έχω μεγάλα όνειρα να γυρίσω την Ιορδανία με ποδήλατο. Κάποιοι γνωστοί με ρωτούσαν πώς μπορεί μόνη γυναίκα να γυρίζει μια αραβική χώρα με ποδήλατο. Θα ήθελα να τους καθησυχάσω – οι Ιορδανοί είναι οι πιο εγκάρδιοι και φιλικοί άνθρωποι που γνωρίζω.»

Μετάφραση: Ντενίτσα Σοκόλοβα