Ο Μπορίς Χρίστοφ γεννήθηκε στις 18 Μαΐου 1914 στο Πλόβντιβ του Βασιλείου της Βουλγαρίας και πέθανε στις 28 Ιουνίου 1993 στη Ρώμη της Ιταλίας, όπου έζησε για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του. Ως παιδί τραγουδούσε στη χορωδία του καθεδρικού ναού «Αγ. Αλεξάντερ Νιέβσκι», αργότερα - στη χορωδία «Γκούσλα» στην οποία έγινε σολίστ. Αν και ενδιαφέρεται για τη μουσική, αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Σόφιας. Μια μεγάλη στιγμή στη ζωή του ήταν η συνάντηση με τον Βούλγαρο Βασιλιά Μπόρις Γ ' ο οποίος εντυπωσιάστηκε πολύ από το ταλέντο του νεαρού νομικού και επέμεινε να συνεχίσει τις σπουδές του στην Ιταλία. Το 1942, ο Μπορίς Χρίστοφ έλαβε υποτροφία από την κυβέρνηση και πήγε στο Μιλάνο.

Μετά το 1944 και την αλλαγή του πολιτικού καθεστώτος, η υποτροφία σταμάτησε, αλλά ακόμη και πριν από αυτό, στα ταραχώδη και αβέβαια χρόνια του πολέμου, τα οικονομικά του έφταναν για μια πολύ φτωχή ζωή, αλλά εκείνος δεν σταμάτησε τις σπουδές του. Αυτά διαβάζουμε στις επιστολές προς την οικογένειά του και την αγαπημένη του Πένκα Κασάμποβα (αδελφή του ποιητή Γκέο Μίλεφ). Ταυτόχρονα συμμετέχει σε αρκετές ρεσιτάλ στην Αυστρία και έκανε το ντεμπούτο του στη σκηνή της όπερας (1946). Η μεγάλη επιτυχία του ήρθε το 1950, όταν τραγούδησε στο διάσημο θέατρο La Fenice της Βενετίας. Έλαβε προσκλήσεις από διάφορες όπερες, η φήμη του μεγάλωνε, αλλά η σοσιαλιστική κυβέρνηση της Βουλγαρίας δεν φάνηκε να ενδιαφέρεται για όλα αυτά. Το 1961, δεν του εκδίδουν ούτε βίζα εισόδου για να πάει στην κηδεία του πατέρα του. Ευτυχώς, τα πράγματα αλλάζουν και τον επόμενο χρόνο ο παγκοσμίου φήμης μπάσος επέστρεψε στην πατρίδα του μετά από 20 χρόνια απουσίας.