«Το έλεος είναι η πιο πολύτιμη ανθρώπινη ιδιότητα που ενυπάρχει στους εκλεκτούς» λέει ο Νικ Νέλσον, ένας λογοτεχνικός ήρωας. Στην ιστορία της «Έλεος» η Ζντράβκα Βλάντοβα-Μόμτσεβα μπλέκει πραγματικές ιστορίες για να μεταφέρει το μήνυμά της για την ανθρωπιά.

Στη χρονιά της αγριότητας που φεύγει, ο Λογοτεχνικός Διαγωνισμός «Η καλλιτεχνική πέννα» του Σικάγο επέλεξε την ανθρωπιά ως θέμα του. Σε αυτόν τον καλλιτεχνικό διαγωνισμό - αναδημιουργώντας δύο διαφορετικές μοίρες - του θύματος ενδοοικογενειακής βίας και του άντρα που δώρισε το νεφρό της - η δασκάλα στο βουλγαρικό σχολείο «Ιβάν Στάντσοφ» στο Λονδίνο κέρδισε το τρίτο βραβείο.

«Συνδύασα την πλοκή με αυτόν τον τρόπο, γιατί στον δικό μας κόσμο των λύκων υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που είναι ικανοί για ανθρώπινο έλεος» λέει η Ζντράβκα Βλάντοβα-Μόμτσεβα. «Το να είσαι καλός με τον πλησίον σου δεν είναι απλώς ένα χριστιανικό μήνυμα - μπορεί να κωδικοποιηθεί γενετικά, αρκεί να στραφούμε στον εαυτό μας και να νιώσουμε την κατάλληλη στιγμή να το εκδηλώσουμε. Μερικοί άνθρωποι δωρίζουν πολλά, αλλά η γενναιοδωρία τους μερικές φορές υπαγορεύεται από τη ματαιοδοξία. Ενώ η ανθρωπιά είναι ένα ήσυχο, ταπεινό θαύμα που συνεχίζει την αλυσίδα του καλού.»

Πίσω από την ιστορία της επίθεσης στην Καρμπάλα το 2003, κατά την οποία σκοτώθηκαν πέντε Βούλγαροι στρατιωτικοί, η Ζντράβκα Βλάντοβα-Μόμτσεβα θέτει περισσότερα νοητικά σημεία αναφοράς στο μυθιστόρημά της «Στρατιώτης». Και χρειάζεται απλώς να ξεπεράσουμε τις μεταξύ τους αποστάσεις για να συνειδητοποιήσουμε ότι λόγω των μαχών με τον εαυτό μας ή με τους άλλους, είμαστε πάντα στο πεδίο της μάχης.

«Ο ήρωας δεν χρειάζεται να είναι υπερήρωας» λέει η συγγραφέας για το μυθιστόρημά της «Στρατιώτης» που βγήκε φέτος. «Μπορεί να είναι ένας κανονικός άνθρωπος, μερικές φορές δυσδιάκριτος και ταυτόχρονα να κάνει ασυνήθιστα πράγματα».

Η Ζντράβκα Βλάντοβα-Μόμτσεβα ζει στη Μεγάλη Βρετανία για περισσότερα από 20 χρόνια. «Έχω δύο μεγάλα επαγγέλματα – ως συγγραφέας και ως δασκάλα» λέει η ίδια. Το πρώτο αποδεικνύεται από τα πολλά έργα σε μετρημένο λόγο και πεζογραφία, που βραβεύτηκαν για την προώθηση της μητρικής γλώσσας και πολιτισμού στο εξωτερικό. Και το δεύτερο χρησιμεύει για να «ξυπνάει, να προδιαθέτει, να χαϊδεύει» τη βουλγαρική φύση των μαθητών στο σχολείο μας στο Λονδίνο. Και να τους δίνει αυτοεκτίμηση ώστε οι άλλοι να τους σέβονται.

«Στο εξωτερικό έμαθα για τον εαυτό μου ότι ξέρω τι μπορώ να κάνω, ποια είμαι, πού βρίσκομαι» συνεχίζει η Ζντράβκα Βλάντοβα-Μόμτσεβα. «Συνειδητοποίησα επίσης ότι δεν θα γίνω ποτέ Αγγλίδα ούτε θα αποκτούσα νοοτροπία άλλη από την ευγένεια και τους τρόπους». Αλλά ζώντας στη Βρετανία ως Βουλγάρα, η αυτοεκτίμησή μου έχει αυξηθεί, γιατί εδώ μπορώ να πραγματοποιήσω τους στόχους μου 100%».

Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, η Ζντράβκα Βλάντοβα-Μόμτσεβα εύχεται στον εαυτό της έμπνευση για να ολοκληρώσει το νέο της μυθιστόρημα. Και στους συμπατριώτες της, όπου κι αν βρίσκονται στον κόσμο - υγεία και ειρήνη στη δύσκολη κατάσταση της πανδημίας να βρουν δύναμη και να προχωρήσουν.

Φωτογραφίες: radiovelikotarnovo, schoolbgembassy.org.uk

Μετάφραση: Άιλιν Τόπλεβα