«Αν υπάρχει αμαρτία, υπάρχει και συγχώρεση» είναι ένα παλιό ρητό που εξακολουθεί να συνοδεύει τη ζωή του Βούλγαρου ακόμα και στις μέρες μας. Στα λαϊκά μας έθιμα υπάρχουν μέρες που η συγχώρεση όλων των παραπτωμάτων είναι υποχρεωτική. Το πιο σημαντικό από αυτά σήμερα είναι η Συγχώρεση, που ονομάζεται επίσης Τυρινή ή Κυριακή της Τυρινής.

Την τελευταία Κυριακή πριν την Σαρακοστή, οι νέοι πηγαίνουν να ζητήσουν και να λάβουν συγχώρεση από τους γονείς τους, νονούς, κουμπάρους, δηλ. τα άτομα από τα οποία λαμβάνουν βοήθεια και υποστήριξη κατά τη διάρκεια του έτους.

Το βράδυ, πριν καθίσει η οικογένεια γύρω από το τραπέζι, οι νεότεροι φιλούν το χέρι των μεγαλύτερων και λένε «με συγχωρείς!». Η απάντηση είναι: «Θεέ μου συγχωρέσε! Συγχωρέθηκες!» Ακολουθεί το εορταστικό δείπνο. Η μέρα αυτή λέγεται και Συγχώρεση της Τυρινής.

• Συγχωρείτε, για να συγχωρηθείτε

Σύμφωνα με την παράδοση την Κυριακή της Τυροφάγου πρέπει να τρώγονται τυρί, βούτυρο, αυγά κ.ά. γαλακτοκομικά, τα οποία αποκλείονται από το μενού από την επόμενη μέρα που ξεκινά η νηστεία του Πάσχα.

Μετά το δείπνο ακολουθεί το πιο διασκεδαστικό τελετουργικό για τα παιδιά - το «Χάμκανε».

Πάνω από το τραπέζι είναι δεμένη μια κόκκινη μάλλινη κλωστή στην άκρη της οποίας στερεώνεται ένα αυγό, τυρί ή λευκός χαλβάς. Η κλωστή ταλαντεύεται και ο καθένας από τους παρευρισκόμενους προσπαθεί να πιάσει ότι είναι δεμένο στην άκρη της, χρησιμοποιώντας μόνο το στόμα του. Η παράδοση λέει ότι αυτός που θα καταφέρει να πιάσει πρώτος τη μπουκιά θα έχει υγεία και τύχη όλη τη χρονιά.

Επιμέλεια: Βέσελα Κράστεβα

Μετάφραση: Σταύρος Βανιώτης