Kjo kthesë në politikën energjetike mund të shpjegohet me frikën nga konkurrenca turke në tregun rajonal. Dhe në se Moska dhe Ankaraja, në të vërtetë do të pajtohen, atëherë Bullgaria mund të jetë në vendin e të humburit. Në Shën Peterburg u diskutuan mundësitë për një central të ri atomik në Turqi. Ajo do të jetë e mjaftueshme që t’u kënaqë nevojave rajonale të rrymës elektrike. Kështu shpresat e Bullgarisë të eksportojë rrymë elektrike nga Centrali Atomik Elektrik “Belene” nuk do të realizohen. Një skenar i ngjashëm mund të pritet edhe për Gazsjellësin “Rryma Jugore”, i cili nga dhjetori i vitit 2014 ka alternativën e vet të quajtur “Rryma Turke”. Pas bisedimeve me kreun e shtetit turk në Shën Peterburg, presidenti rus tha, se di për dëshirën e Bullgarisë për rimëkëmbjen e projektit të gazsjellësit, por kërkoi garanci “të përforcuara konkrete” për realizimin e tij. Kjo për arsye, se Moska investoi dhe humbi shumë kohë dhe mjete. Kështu që kjo kërkesë aspak nuk tingëllon si pajtim.

Në sfondin e ngrohjes së marrëdhënieve midis Rusisë dhe Turqisë, të cilët deri tani vonë ishin në një mosmarrëveshje të papajtueshme, Bullgaria sikur hyri në pozitën e padëshirueshme të të humburit. Mjerisht kjo nuk duhet të na befasojë – në përmasat tona gjeografike koherenca në politikë rrallë herë pranohet si një premisë për sukses në ndjekjen e interesave kombëtare.

Përgatiti në shqip: Svetllana Dimitrova