Şair, yazar, ressam, müzisyen – bütün yeptığı işlerde başarılıdır. Spontanlığı sever tekdüzeliğinden kaçar. Bütün yeteneklerini  insan ruhunu tedavi edmek, belirli bir mesaj iletmek için kullanır. Rosen Karamfilov ile sohbet etmek bir ayrıcalıktır. Her sohbetten bir ders alınır.

Salgının en büyük dezavantajının birçok insanı birbirine düşürmeyi başarması olduğunu kabul ediyor. Mahremiyeti evcilleştirmeyi ve bunun faydalarından yararlanmayı başarır:

"İzolasyonu bir artıya dönüştürmeye başladım. Evde kaldığım boş zamanları şarkı provası yapmak, resim çizmek veya yazmak için kullanıyorum. Uğuraşız kalmamaya çalışıyorum çünkü bu beni deli ederdi. Salgının bir faydası da var -  insanlar kendi davranışları üzerinde düşünmeye başladı. Bence bu dönemden sonra, daha iyi insanlar olacağız. Belki de bu bir sınavdır.”

Rosen Karamfilov’u en çok üzen ve en çok özleyen şey izleyicilerle temaslardır. Ama herşeye rağmen sesi gene de duyuluyor. Güncel sorunlardan da kaçmıyor.

Rosen, 2014'ün başlarında aniden kaybettiği ünlü ressam Kalyo Karamfilov’a adanan “Kolene” başlıklı romanında bazı değişiklikler yaptı ve yeniden yayınladı.

​"Bu kitabın değerli özelliklerinden biri, kolayca görebileceğiniz ve hissedebileceğiniz ve kahramanla birlikte iyileşmesini yaşayabileceğiniz açık, kanayan bir yara olmasıdır. Değişiklikler stilistiktir. Bazı yerlerde bazı kelimeleri değiştirdim. Okurlar, yeni yazdığım iki bölümü okuma fırsatı bulacaklar. İnsan büyük bir acıdan uzaklaşınca, geröeklere çok daha net bakabilir ve nerede yanlış yaptığını görebilir. Eski halime geri dönmek büyük bir meydan okumaydı. Bugün çok daha mutlu ve sakin bir insanım. Bu yüzden biraz soru işareti eklemeye çalıştım, ya lirik kahraman nefes almaya karar verirse? "

Rosen babasının yaratıcılığını hiç tanımayan bir yabancıya nasıl izah edebilir?

"Daha önce de Kolyo Karamfilov'un sanatının sessiz bir odada bir Tanrı’nın varoluşunun haykırışı olduğunu söylemiştim. Başka bir kompozisyon, semboller duygusu. Babamın sanatındaki esas şey sembolleridir. Bir göz, bir insan ayağı, bir haç veya bir ev, bunlar esas şeyler - ev, inanç, duyular. Sanatı sessiz, kişisel derinliği taşıyor.” 

Türkçesi: Müjgan Baharova