«Κρυστάλλινο Περιδέραιο», η υψηλότερη διάκριση της Ένωσης Μουσικών και Χορευτών της Βουλγαρίας, απονεμήθηκε μετά θάνατον στον καθηγητή βιολιού και για πολλά χρόνια υποδιευθυντή του Μουσικού Σχολείου της Σόφιας, Πέταρ Αρναούντοφ. Μαθητές του ταξίδεψαν από μακριά για να συμμετάσχουν στη συναυλία που δόθηκε προς τιμήν του στην αίθουσα «Βουλγαρία» της Σόφιας. Η Μπιλιάνα Βούτσκοβα επέστρεψε για λίγες ώρες από το Βερολίνο, από την Ελλάδα ήρθαν οι εξάρχοντες της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης Αντώνης Σουσάμογλου και Σίμος Παπάνας, οι οποίοι έπαιξαν μαζί τη Σονάτα για 2 βιολιά του Σεργκέι Προκόφιεφ. Τα συναδελφικά τους σέβη υπέβαλαν με τα βιολιά τους το γνωστό βιολονιστικό ντούο Άνγκελ Στάνκοφ και Γιόσιφ Ραντιόνοφ.

«Ο Πέταρ Αρναούντοφ ήταν καλός ερμηνευτής,αλλά η πορεία του σαν παιδαγωγός ήταν νομίζω ακόμα σημαντικότερη», είπε ο Άνγκελ Στάνκοφ. - «Τα 60 χρόνια που αφιέρωσε, για να εκπαιδεύει νεαρούς μουσικούς, έπεται να γίνουν αντικείμενο έρευνας για τους μελετητές της ιστορίας της Βουλγάρικης Σχολής Βιολιού.»

Ο Πέταρ Αρναούντοφ γεννήθηκε το 1924 στη Σόφια και ήταν γιος του μεγάλου βουλγάρου εθνογράφου και φιλόλογου Μιχαήλ Αρναούντοφ. Σπούδασε βιολί με τον καθηγητή Βλαντιμίρ Αβράμοφ και τον καθηγητή Πέταρ Χριστόσκοφ. Από το 1988 ως το 1996 δίδασκε στη Θεσσαλονίκη, όπου έζησε και η πιο διακεκριμένη μαθήτριά του, η Βάνια Μιλάνοβα, νικήτρια των διαγωνισμών «Βασίλισσα Ελισάβετ» στις Βρυξέλλες, «Παγκανίνι» στη Γένοβα και «Τσαϊκόφσκι» στη Μόσχα.

Όλοι όσοι γνώρισαν τον Πέταρ Αρναούντοφ θυμούνται έναν χαμογελαστό και αισιόδοξο άνθρωπο. Παρά την αυστηρότητά του ποτέ δεν υπήρξε καταπιεστικός και οι μαθητές του, που σε πολλές περιπτώσεις έχουν περάσει κοντά του πάνω από 10 χρόνια από τη ζωή τους, αισθάνονται ευγνωμοσύνη, γιατί καλλιέργησε μέσα τους σημαντικές και ωφέλιμες αρχές.

«Λέγομαι Σίμος Παπάνας, είμαι μαθητής του Πέταρ Αρναούντοφ και είμαι εξάρχων στην Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης. Για τον Πέταρ Αρναούντοφ έχω να πω πως είναι ο άνθρωπος εξαιτίας του οποίου έγινα μουσικός. Είναι πολύ μεγάλος ο ρόλος που έπαιξε στη ζωή μου από την αρχή, όχι μόνο σαν δάσκαλος. Όταν ήρθε στην Ελλάδα, εμείς ήμασταν μικρά παιδιά και δεν καταλαβαίναμε πόσο σπουδαίος ήταν. Εκείνος όμως μας αγκάλιασε σαν να ήταν πατέρας μας, χωρίς να περιμένει τίποτε άλλο από εμάς εκτός από το να είμαστε καλοί μαθητές. Σε όλη τη διάρκεια της ζωή μου, ειδικά όταν μελετάω και πριν να παίξω σε συναυλίες, η φωνή του καθηγητή Αρναούντοφ με ακολουθεί, θυμάμαι τις συμβουλές του λέξη προς λέξη, ακόμα και τον τόνο του. Πρόκειται για μια εμπειρία που με διαμόρφωσε σαν άνθρωπο και μου άλλαξε τη ζωή». 

«Λέγομαι Αντώνης Σουσάμογλου είμαι κι εγώ εξάρχων στην Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης, μοιραζόμαστε με τον Σίμο την ίδια θέση και ήμουν κι εγώ μαθητής του Πέταρ Αρναούντοφ στην Θεσσαλονίκη, η οποία εκπαιδευτικά είχε μια μεγάλη σχέση, μια μακροχρόνια επαφή με τη Σόφια, με μια σειρά από καθηγητές που διαμόρφωσαν το τοπίο στην μουσική εκπαίδευση τη δεκαετία του ’90. Κατά τη γνώμη μου, ο καθηγητής Αρναούντοφ ξεχώριζε με μεγάλη διαφορά, γιατί είχε μερικά μοναδικά στοιχεία σαν καθηγητής. Ήταν πολύ μεθοδικός, είχε πάρα πολύ υπομονή, έκανε το κάθε επόμενο βήμα σου να μοιάζει εύκολο και έδειχνε πολλή εμπιστοσύνη στους μαθητές του. Σαν παιδί και σαν βιολιστής μου έδειχνε πως μπορώ να πατήσω στα πόδια μου και αυτό είναι κάτι που κράτησα και με ακολούθησε στη ζωή μου. Είναι πολύ σημαντικό ένας δάσκαλος να ξέρει σε ποιο σημείο ακριβώς να αφήσει τον μαθητή του μόνο του.»

Τη συναυλία έκλεισε ο βιολονίστας Αλεξάνταρ Ιβανόφ, μαθητής του Πέταρ Αρναούντοφ, ο οποίος μαζί με τη νεαρή Τεοντόρα Ατανάσοβα στο βιολοντσέλο και τον πιανίστα Συμεών Ζλάτκοφ εκτέλεσαν «Ελεγειακό τρίο» του Ραχμάνινοφ και συνεχίζουν να χαράζουν το μέλλον της βουλγάρικης κλασσικής μουσικής.