Η σημερινή μέρα, 7 Ιουνίου, έχει οριστεί από την Εκκλησία ως μία από τις ιδιαίτερες μέρες μέσα στο εκκλησιαστικό έτος, κατά την οποία προσευχόμαστε για τη συγχώρεση των αμαρτιών και την ανάπαυση των ψυχών των κεκοιμημένων συγγενών μας και όλων των ορθοδόξων χριστιανών. Για τον λόγο αυτό, ονομάζουμε αυτές τις ημέρες «Ψυχοσάββατα» – δηλαδή «για τις ψυχές».

Στο ημερολόγιο της Βουλγαρικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, ψυχοσάββατο τελείται τα Σάββατα πριν από τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή, πριν την Πεντηκοστή και πριν την εορτή των Αρχαγγέλων. Εκείνες τις ημέρες σε κάθε ναό τελείται λειτουργία για την ανάπαυση των ψυχών και κοινό μνημόσυνο. Οι πιστοί πηγαίνουν στην εκκλησία, γράφουν τα ονόματα των κεκοιμημένων και προσεύχονται στον Θεό.

Το ψυχοσάββατο που προηγείται άμεσα της Πεντηκοστής ο λαός μας το αποκαλεί «του Κερασιού», επειδή συμπίπτει με την περίοδο ωρίμανσης και συγκομιδής της σοδειάς των κερασιών. – ενός από τους πιο αγαπητούς καρπούς αυτής της εποχής. Πρόκειται για το δεύτερο μεγάλο ψυχοσάββατο του έτους. Εκείνη την ημέρα, οι εκκλησιαστικές καμπάνες ηχούν πένθιμα – ο ρυθμικός τους ήχος υπενθυμίζει τη φροντίδα για τους νεκρούς. Επισκεπτόμενοι τους τόπους ανάπαυσης των αγαπημένων τους προσώπων, οι συγγενείς καθαρίζουν τους τάφους, ανάβουν κεριά, προσφέρουν λουλούδια, ραντίζουν με κρασί, θυμιατίζουν. Ετοιμάζεται βρασμένο σιτάρι που μεταφέρεται στην εκκλησία και στα νεκροταφεία, ως έκφραση πίστης στην Ανάσταση. Το φαγητό που μεταφέρεται στο νεκροταφείο, μοιράζεται με τα λόγια: «Ο Θεός να τους αναπαύσει».

Επιμέλεια: Ελένα Καρκαλάνοβα

Μετάφραση: Σβέτλα Τόντοροβα

Φωτογραφία: BTA