Kryetari i Bashkisë, drejtoresha e shkollës dhe prindërit e nxënësve të klasës së parë  në Kalishte me siguri janë bërë të tillë. Fëmijët e refugjatëve sjellin sëmundje ngjitëse dhe janë prapambetur në drejtim intelektual dhe për këtë arsye nuk kanë vend në shkollën e fshatit. Në fakt ajo që ndodhi në fshatin Kalishte, ishte ndodhur disa muaj më parë edhe në fshatin Rozovo pranë qytetit Kazanllëk,  është frytë e neglizhencës dhe mungesës së veprimeve adekuate nga ana e pushtetit shtetëror, mediave dhe tërë shoqërisë sonë, të  rritur dhe të formuar  gjatë  viteve të fundit. Toleranca edukohet  që në moshë më të re. Dhe pikërisht këtu është dështimi më i madh i institucioneve shtetërore, i shkollës dhe familjes. Ngjarja e kësaj jave është vetëm maja e ajsbergut.

Vala e emigrantëve nga Siria dhe nga pika të tjera të nxehta në Azi dhe Afrikë ishte pritur, por e gjeti Bullgarin fare të papërgatitur. U bë e qartë, se Agjencia Shtetërore për Refugjatët  nuk dispononte kapacitetet e nevojshme për të pranuar njerëzit që kërkonin strehim. Politikanët tanë gjithashtu nuk donin të  mendonin shumë për këtë temë përpara se vala e emigranteve të arrinte kufirin tonë. Sipas refleksit të vjetër, kur tema nuk përbën interes për politikanët, mediat gjithashtu  po e kalonin anash. Të mos flasim për mësuesit e shkollës – për ta tematika të tilla janë të huaja. Prindërit e fëmijëve,  të zhytur në problemet e së përditshmes, nuk mendonin se është e nevojshme të bisedonin me fëmijët e tyre për problemet e të tjerëve. Nga atëherë  duhet të vijë  kureshtja  ndaj tjetrit dhe dëshira për njohje?

Në këtë sfond konflikti në Kalishte ishte fare i pritur – pas mospërfilljes shumëvjeçare  erdhi momenti, kur  fluksi i refugjatëve hyri direkt në te përditshmen e njerëzve. Askujt nuk i erdhi ndermen të bisedojë paraprakisht me banorët e Kalishtes, se në shkollën e tyre pritet të pranohen fëmijë nga Afganistani në klasën e parë. Vendasit ishin vënë para faktit të kryer. Nga ky këndvështrim reagimi  i tyre zemërngushtë  është  i kuptueshëm. Është për të ardhur  keq, se drejtoreshës së  shkollës nuk i erdhi ndërmend të organizojë festë të fëmijëve me gjellë tradicionale ose me mbrëmje muzikore, që fëmijët të mund të njihen, krahas tyre  dhe prindërit e tyre. Jeta monotone në fshatë  me siguri do të gjallërohej. Por në vend të kësaj,  nëntë fëmijë dhe prindërit e tyre ishin dëbuar. Na vjen keq për nxënësit bullgarë të klasës së parë në fshatin Kalishte – sepse kureshtja  e tyre për jetën  e të tjerave  ndoshta nuk do të zgjohet, toleranca ndaj njerëzve të ndryshëm – gjithashtu.

Përgatiti në shqip: Sofia Popova