Më 19 dhjetor u mbushën 130 vjet nga lindja e mjekuesit të njohur bullgar Petër Dimkov. Fati ishte bujar ndaj tij, duke i dhuruar aftësinë t’u ndihmojë njerëzve. Rriti në familjen e një prifti dhe një mjekuese të njohur. Në vitin 1899 bashkë me vëllain më të madh Dimitër shkuan në Rusi, ku ai ishte bursist i Shkollës së Lartë Ushtarake në Shën Peterburg. Krahas kësaj frekuentonte edhe leksionet në Universitetin e Mjekësisë, mbaroi dhe një kurs i homeopatisë, frekuentonte leksionet e mjekësisë tibetiane. Që nga fëmijëria atij i bënte përshtypje forca e madhe shëruese e bimëve. Përderisa ishte në Rusi lexonte edhe librat e doktorit Pekçeli për diagnostikim të irisit, i cili pak më vonë do të bëhej mënyra më e preferuar prej tij për përcaktimin e diagnozës.

Pasi u kthye në Bullgari Petër Dimkovi mori pjesë në tri luftërat, të cilat vendi zhvillonte për bashkimin kombëtar – Luftërat e Para dhe të Dyta Ballkanike dhe Luftën e Parë Botërore. Tetë herë ishte i plagosur. Mirëpo vet pranon, se kurrë nuk ka hapur zjarr kundër njerëzve. Në Luftën e Parë Ballkanike, kur në kompaninë ushtarët u sëmurën nga kolera, ai porositi një karrocë me hudhër. Kështu ai i mjekonte me hudhër, me kripë prej limoni dhe ujë të zierë. Dhe të sëmurët ngriheshin më këmbë... Mjekonte ushtarët edhe nga tifoja, dizenteria dhe sëmundje të tjera. Në një nga përleshjet ai u plagos rëndë dhe nuk jepte shenje të jetës. Mirëpo, ushtarët e morën me veten. Kështu në sajë të tyre ai u shpëtua. Ai e respektonte ushtarët, dhe ushtarët gjithashtu e respektuan.

Me emrin e Petër Dimkovit lidhet edhe ruajtja e shtëpisë amtare të ideologut dhe organizator të Revolucionit Kombëtar në vitet e pushtetit osman – Vasill Levski. Gjatë vitit 1933 Dimkovi ishte komandant i kompanisë së 21-rë të këmbësorisë në qytetin Karllovo. Shtëpia e Apostullit të Lirisë ishte në një gjendje shumë të keqe dhe duhej të rrënohet, dhe në vendin e tij duhej të kalojë një rrugë. Mirëpo Petër Dimkovi, bashkë me pionierin e kinemasë artistike Vasill Gendov, mbrojtën këtë shenjtëri dhe filluan rindërtimin e saj. Në qytetin Varnë me po këtë energji Petër Dimkov, atëherë komandant i regjimentit të tetë detar, u përfshi në nismën, që rajoni i shkretët pranë kodrinës Asparhov të shndërrohet në një park në lavdërim të historisë bullgare. Në qytetin Svishtov përkrahu nismën për restaurimin e anijes “Radecki” lidhur me një nga faqet më të ndritshme të Kryengritjes së Prillit – kryengritjes së parë bullgare kundër robërisë turke në vitin 1876.

Për shkak të orientimeve të tij prej republikani në vitin 1936 ai u transferua në ushtrinë e rezervës. Atëherë ai realizoi dituritë dhe energjinë në një fushë tjetër – shërimin, gjë nga e cila gjatë viteve shumë njerëz fituan pasurinë më të madhe – shëndetin. Konsiderohet se më se 100 mijë veta e kanë kërkuar ndihmën e tij. Mirëpo, ky i cili mendon, se Petër Dimkov e ka grumbulluar një pasuri të madhe prej mjekimi, bënë gatim. Ai nuk merrte asnjë qindarkë nga të sëmurët.

Trashëgimia e Petër Dimkovit është e grumbulluar në tri vëllimet “Mjekësia Popullore Bullgare”. Ai është autor i librave “Diagnoza e syrit”, “Higjiena dhe mjekimi i shpirtit” dhe botime të tjera.

Përgatiti në shqip: Svetllana Dimitrova