Për një kohë të gjatë, gazetari i ri nuk shfaqte interes për letërsinë, por në universitet filloi të lexonte shumë.Shkoi në SHBA, ku u diplomua për “Letërsi amerikane dhe ruse”, por edhe atëherë i qëndroi larg shkrimit origjinal.Ndodhi që një miku i tij, kryeredaktori i “Virginia Quarterly Review” (VQR), një nga botimet më prestigjioze për gazetarinë ndërkombëtare dhe gazetarinë letrare në Shtetet e Bashkuara, i kërkoi të shkruante një artikull mbi rastin e vdekjes së Millosheviqit në vitin 2006. Kenarov mori detyrën dhe shkoi në Serbi për këtë qëllim.

Në tekstin e tij "Serbia pas vdekjes së Millosheviqit", Dimitër Kenarov, si kalimtar i rastësishëm, transmeton fjalët e dy vajzave të reja që takon në trenin nga Sofja për në Beograd.Fjalët e tyre tregojnë gjendjen shpirtërore të njerëzve të Evropës Lindore pas rënies së perdes së hekurt dhe veçanërisht pas rënies së regjimit në Serbi: “Vetëm gjyshja dhe gjyshi im qanin për vdekjen e Millosheviqit, unë nuk u preka fare - thotë e reja.- Jeta ime nuk ka ndryshuar, ne jemi ende të varfër dhe nuk kemi punë të përhershme – vë në dukje ajo, duke shtuar se nostalgjia për sistemin socialist është për shkak të pagave të larta dhe mundësisë që jugosllavët të udhëtojnë kudo pa viza.

Gjëja kurioze në librin e Dimitër Kenarovit është se gjithçka ishte shkruar në anglisht dhe tani është botuar në një përmbledhje me një përkthim të Angell Igovit në bullgarisht. Në fakt, ky nuk është i vetmi autor që shkruan në gjuhë të huaj dhe më pas përkthehet në vendlindje. “Kjo në masë të madhe e ndihmon njeriun t’i shikojë gjërat si kalimtar si të thuash, është e shëndetshme të distancohesh nga ngjarjet dhe nga vetvetja” – thotë Dimitër Kenarov në një intervistë për Radio Bullgarinë.

“Kur shkoj në një vend të caktuar, shkoj me një qëllim të caktuar, për shembull, të shkruaj për minierat e arit atje, për luftën e eko-aktivistëve në ditët e fundit të luftës në Irak, kur amerikanët po tërhiqeshin. Gjithmonë kam një qëllim që më tërheq dhe prandaj nuk kërkoj kurrë pamjet lokale, por gjithmonë kërkoj anët e fshehura të kësaj bote, madje edhe gjëra të panjohura për vendasit. I lë personazhet të flasin vetë dhe në fund lexuesi të vendos vetë.”

Foto: Facebook/Festat e Artve Apolonia, BTA

Përgatiti në shqip dhe publikoi: Vesella Mançeva